THAMNO

Judgment Day May 21, 2011

International Migratory Bird Day
Zaterdagochtend ben ik om 4:30 opgestaan om naar de dierentuin te gaan voor een tochtje in de afgesloten gedeelten. Het was zaterdag namelijk de twaalfde International Migratory Bird Day en we zouden naar de wilde vogeltjes gaan kijken.

Ik had weinig geslapen en was wat trager dan gewoonlijk. Bovendien wilde ik een foto maken van een affiche met doomsdaypropaganda in het metrostation Dundas. Daar kreeg ik direct op mijn donder van de man aan het loket die beweerde dat foto’s maken verboden is. Bij mijn weten is dat niet waar, maar sinds de foto’s van Mr. Sleepy en de SMS-ende chauffeurs een schandaal veroorzaakt hebben, zijn sommige mensen bij de maatschappij voor openbaar vervoer van Toronto (TTC - Toronto Transit Commission) heel erg gevoelig geworden. Niettemin, de foto is gekiekt, en daar schrijf ik later nog wel wat over.

Aan het wachten op de bus naar de dierentuin

Doordat ik zo laat was, ben ik uiteindelijk enkele minuten te laat in de dierentuin aangekomen, terwijl ik er normaliter bijna een uur te vroeg ben. Ik was echter nog meer dan vroeg genoeg om niet achter de groep te moeten aanhollen.

Er was regen voorspeld, maar we hadden geluk. Er vielen maar enkele druppeltjes regen tijdens de tocht. Normaal is dat schitterend weer voor vogelaars, omdat de vogels niet graag over grote afstanden vliegen in de regen. Bovendien verloopt de tocht over een verlaten monorailspoor dat gedeeltelijk verschillende meter boven de begane grond loopt en we de vogeltjes dus van dichterbij kunnen bekijken. Helaas zijn de vogeltjes niet van gisteren, en ze zaten nog verder en hoger dan gewoonlijk en waren daardoor zo mogelijk nog moeilijker te zien. De mist en de regen reduceerden bovendien de zichtbaarheid.

Door de mist, de regen en de bewolking was het bovendien een uitzonderlijk sombere dag, en om foto’s te maken moesten er dan ook hoge ISO-waarden gebruikt worden waardoor de beelden bijzonder korrelig uitvielen. We hebben, in vergelijking met de voorgaande jaren een indrukwekkende hoeveelheid vogelsoorten gezien, maar wat foto’s maken betreft, viel het dus tegen.

Ik vind vogeltjes leuke beestjes, maar ik ben zeker geen fervente vogelaar. Voor mij is de wandeling door een stuk zo goed als ongerepte natuur veel belangrijker dan door verrekijkers te turen en de soms miniscule verschillen tussen twee obscure vogelsoorten te proberen ontwaren. Niettemin was de toch op vogelgebied zeker de moeite waard. Ik heb voor het eerst een zwartvleugeltangara (Piranga olivacea) gezien, een bloedrood vogeltje met zwarte vleugeltjes. Bovendien heb ik voor het eerst een goede foto kunnen maken van een Amerikaanse blauwe gaai (Cyanocitta cristata).

Zoals andere jaren, was ook dit keer de trillium in volle bloei. De witte trillium (Trillium grandiflorum), soms ook drieblad genoemd, is de officiële bloem van Ontario. Hij schijnt populair te zijn in Nederlandse en Belgische tuincentra, maar hier groeit de plant gewoon in het wild, voornamelijk in de bossen.

Doordat we zoveel verschillende vogels konden zien, heeft de tocht bijna anderhalf uur langer geduurd dan de geplande twee uur. Op zich was dat schitterend, maar daardoor was er natuurlijk minder tijd om nadien de eigenlijke dierentuin te bezoeken, en ik heb helaas niet alles kunnen zien dat ik voorzien had. Maar goed, door het miserabele weer had ik waarschijnlijk toch een hele tijd binnen moeten doorbrengen.

Gele zanger - Dendroica petechia	Roodborstkardinaal - Pheucticus ludovicianus	Zwartvleugeltangara - Piranga olivacea
Trompetzwaan - Cygnus buccinator	Haarspecht - Picoides villosus	Roodborstlijster - Turdus migratorius
Baltimoretroepiaal - Icterus galbula	Amerikaanse blauwe gaai - Cyanocitta cristata