THAMNO

Beestenboel
De natuur in Toronto heb ik in het verleden al verschillende keren bejubeld. Het blijft me verbazen dat er zoveel natuur is in deze stad met ongeveer 6 miljoen inwoners. Met natuur moet je uiteraard geluk hebben, beesten blijven niet braaf op hun achterste zitten wachten tot je er aan komt. De afgelopen paar weken heb ik echter wel heel veel geluk gehad.

Van mijn lievelingsbeesten, de slangen, over elegante trompetzwanen tot een heuse prairiewolf (= coyote), ik heb het allemaal gezien.

Mogelijk is dat grote succes te danken aan het weer. Het is uitzonderlijk warm geweest, we hebben echt een vroege lente gehad. Het is echter mogelijk dat er aan de pret een einde komt. Van bijna-zomerse temperaturen van +25C (er zijn verschillende warmterecords gebroken de afgelopen weken), is de temp afgelopen nacht gezakt tot -3C en wachten we nu dus op sneeuw. Mijn slangenvriendjes zullen niet heppie zijn. Gelukkig kunnen de schildpadden tegen een stootje.

Fiets
Fietsen zijn bijzonder populair in Toronto. Je ziet ze overal. De fietscultuur is echter wel helemaal anders dan bij jullie, en dat heb ik geweten.

Toen ik in 2005 een fiets kocht, kon ik nergens een echte stadsfiets vinden. Ik liet me uiteindelijk opzadelen met een zogenaamde hybrid, een fiets waarmee je net niet met je oren tussen je knieën moet fietsen. Om het nog erger te maken, worden fietsen hier verkocht met niets erop en eraan. Je koopt eigenlijk gewoon een frame met twee wielen en al de rest is optioneel.

Fietsen kunnen daardoor heel goedkoop lijken, maar dat is maar schijn. Als ik het me goed herinner, kostte mijn fiets ongeveer 400 dollar, maar toen ik er de winkel mee buitenstapte, was dat bijna 800 dollar. Alles was extra: lampen, bel, mandje, spatborden en nog meer… Het leek wel een mislukte kerstboom die opgetuigd was met vuilnisbeltvondsten. De kwaliteit was er ook naar.

Vandaag, zes jaar en honderden dollars aan herstellingen later, ben ik dringend toe aan een nieuwe. Om een lang verhaal kort te maken: de typische fietser in Toronto rijdt nog altijd op een fiets met haar/zijn oren tussen de knieën, en lijkt sterk op een dromedaris vanwege de dikke bult, veroorzaakt door de rugzak. Deze is noodzakelijk vanwege het ontbreken van een bagagedrager en een mandje.

Nu wil het toeval dat er op 4 maart een grote fietsenbeurs was. Ik daarheen. Wat een teleurstelling!

Er zijn ondertussen wel fietsen te krijgen die enigszins gelijken op een stadsfiets, maar dan wel op voorwaarde dat je op beide ogen blind bent, een fles Canadese whisky achterovergeslagen hebt en heel veel verbeelding hebt. Kortom, de beurs was een maat voor niets.

Ik wilde dit keer geen compromissen sluiten en ik ontdekte waarempel een winkel waar sinds iets meer dan een half jaar Nederlandse fietsen verkocht worden, een heel toepasselijk merk overigens, gezien ik van dieren houd en de fietsen in het Gelderlandse Dieren in elkaar geknutseld worden.

Ik wist precies wat ik wilde, en het werd dus een “special order”. Nu ben ik dus in blijde verwachting. Ik hoop maar dat het ding arriveert voor kerstmis, want anders heb ik er dit jaar niet veel meer aan. Met een heuse Nederfiets de gang op de elfde verdieping gaan verkennen, lijkt me maar niets!

Rob Ford
De burgemeester van Toronto is, net als onze premier Stephen Harper, van dezelfde politieke strekking als de Amerikaanse Rick Santorum die bij jullie onderhand overbekend is. Dat betekent dat de realiteit voortdurend vrolijk genegeerd wordt. Ik heb het verschillende keren gehad over het feit dat Rob Ford overal metrotunnels wil graven, maar dat hij er het geld niet voor heeft.

Nu heeft een comité van deskundigen alles nog eens goed bekeken en ze zijn tot de conclusie gekomen dat metro’s onbetaalbaar zijn en uitermate ongeschikt voor de realiteit van het openbaar vervoer in Toronto. “Dat geeft niets” volgens Rob Ford, we gaan er toch mee door, als het moet met 1 of 2 metrostations per keer.

Maar toen werd er gestemd, en de gemeenteraad heeft besloten geen metro te installeren. Om maar een voorbeeld te geven: een van de metro-uitbreidingen die Rob Ford wilde hebben, zou de stad 3,7 miljard dollar kosten, het LRT (light rail transport) dat er nu zal komen, zou 1 miljard kosten. Rob Ford is er nooit in geslaagd te vertellen hoe hij de zoveel duurdere metro zou bekostigen.